Kiedy można skorzystać z sankcji kredytu darmowego?

Z sankcji kredytu darmowego można skorzystać wtedy, gdy spełnione są trzy warunki. Umowa musi podlegać ustawie o kredycie konsumenckim, bank lub firma pożyczkowa musi naruszyć jeden z przepisów wymienionych w jej art. 45 ust. 1, a od wykonania umowy nie może minąć rok. Poniżej omawiamy każdy z tych warunków i to, jak wygląda sama procedura.

Czym jest sankcja kredytu darmowego?

Sankcja kredytu darmowego (SKD) to uprawnienie z art. 45 ust. 1 ustawy z 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim. Po złożeniu bankowi lub firmie pożyczkowej pisemnego oświadczenia konsument zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów, w terminie i w sposób określony w umowie. Oddaje więc środki, które faktycznie otrzymał, a koszty ustanowienia zabezpieczenia przewidziane w umowie ponosi nadal (art. 45 ust. 4).

O zgodności tej konstrukcji z prawem Unii wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 13 lutego 2025 r. (C-472/23). Uznał, że dyrektywa 2008/48/WE nie sprzeciwia się jednolitej sankcji polegającej na utracie odsetek i opłat, niezależnie od wagi uchybienia, o ile naruszenie może podważyć możliwość oceny przez konsumenta zakresu jego zobowiązania. Nie każda nieścisłość w umowie prowadzi więc automatycznie do sankcji.

Jakie umowy obejmuje sankcja kredytu darmowego?

Sankcja obejmuje umowy o kredyt do 255 550 zł albo równowartości tej kwoty w innej walucie (art. 3 ust. 1). Wyjątek stanowi kredyt niezabezpieczony hipoteką przeznaczony na remont domu lub mieszkania, który podlega ustawie także powyżej tego progu (art. 3 ust. 1a).

Kredytobiorca musi być konsumentem w rozumieniu Kodeksu cywilnego (art. 5 pkt 1). Art. 3 ust. 2 wylicza przykładowe rodzaje takich umów:

  • pożyczka,
  • kredyt w rozumieniu prawa bankowego,
  • odroczenie terminu zapłaty, jeżeli konsument ponosi z tego tytułu koszty,
  • kredyt odnawialny.

Ustawa dotyczy także firm pożyczkowych, bo liczy się rodzaj umowy, a nie to, czy kredytodawcą jest bank.

Ustawa nie ma zastosowania m.in. do umów bez oprocentowania i innych kosztów, do leasingu bez obowiązku nabycia przedmiotu, do konsumenckiej pożyczki lombardowej i do odwróconego kredytu hipotecznego (art. 4 ust. 1). Szczegóły opisujemy w tekście jakich kredytów dotyczy SKD. Osobny artykuł poświęciliśmy temu, jak wygląda SKD przy kredycie hipotecznym.

Jakie naruszenia pozwalają skorzystać z sankcji kredytu darmowego?

Z sankcji można skorzystać przy naruszeniu przepisów z zamkniętego katalogu art. 45 ust. 1. Należą do nich:

  • brak formy pisemnej umowy (art. 29 ust. 1),
  • błędy w danych stron, rodzaju kredytu albo czasie obowiązywania umowy (art. 30 ust. 1 pkt 1-3),
  • wadliwie podana całkowita kwota kredytu albo terminy i sposób jej wypłaty (pkt 4-5),
  • braki w opisie stopy oprocentowania i warunków jej zmiany (pkt 6),
  • błędnie wyliczona RRSO lub całkowita kwota do zapłaty albo brak założeń przyjętych do ich obliczenia (pkt 7),
  • nieprecyzyjne zasady i terminy spłaty (pkt 8),
  • brak informacji o innych kosztach i warunkach ich zmiany, o oprocentowaniu zadłużenia przeterminowanego, o zabezpieczeniach i ubezpieczeniach (art. 30 ust. 1 pkt 10, 11 i 14),
  • wadliwe pouczenie o odstąpieniu od umowy, wcześniejszej spłacie i prowizji za nią (art. 30 ust. 1 pkt 15-17),
  • naruszenie przepisów o szczególnych rodzajach umów (art. 31-33) i o limicie opłat za zaległości (art. 33a),
  • przekroczenie limitu pozaodsetkowych kosztów (art. 36a-36c).

Poza katalogiem są m.in. pozostałe punkty art. 30 ust. 1 i obowiązki przedumowne. Samo nieprzekazanie formularza informacyjnego (art. 13 i 14) nie jest wymienione w art. 45 ust. 1, choć formularz bywa ważnym dowodem w sprawie.

Czy do sankcji wystarczy jedno naruszenie?

Do sankcji wystarczy pojedyncze naruszenie. Tak przyjął Sąd Najwyższy w wyroku z 8 lipca 2026 r. (II CSKP 89/26), uznając za dostateczne wykazanie jednego z uchybień z art. 45 ust. 1. SN uznał też za niedopuszczalne naliczanie odsetek od prowizji. Sposób sprawdzenia opisujemy w artykule jak ocenić, czy umowa kwalifikuje się do SKD.

Do kiedy można złożyć oświadczenie o SKD?

Oświadczenie o SKD można złożyć do upływu roku od dnia wykonania umowy, bo wtedy uprawnienie wygasa (art. 45 ust. 5). Da się to zrobić w trakcie spłaty, a także po niej, dopóki ten rok nie upłynie. Roczny termin dotyczy skorzystania z sankcji i nie jest przedawnieniem roszczenia o zwrot, więc obu pojęć nie należy mylić.

Od kiedy dokładnie liczyć ten rok, czy od wykonania umowy przez bank, czy przez obie strony, było przedmiotem pytań prawnych Sądu Okręgowego w Poznaniu do SN (III CZP 3/25 i III CZP 15/25). Według stanu na 26 września 2026 r. SN miał te sprawy zawieszone do czasu wyroków TSUE, dlatego przy spłaconym kredycie nie opłaca się zwlekać.

Jak wygląda procedura skorzystania z SKD?

Procedura ma cztery kroki:

  1. Analiza umowy, formularza informacyjnego i harmonogramu pod kątem przepisów z katalogu.
  2. Pisemne oświadczenie o skorzystaniu z sankcji, skierowane do kredytodawcy, ze wskazaniem umowy.
  3. Wysyłka w sposób, który pozwala udowodnić doręczenie, np. listem poleconym za potwierdzeniem odbioru.
  4. Jeżeli bank lub firma pożyczkowa nie uzna oświadczenia, konsument może dochodzić swoich praw przed sądem.

Zgoda kredytodawcy nie jest warunkiem złożenia oświadczenia, ale spór o to, czy sankcja zadziałała, rozstrzyga sąd. Sąd ocenia wtedy treść umowy i informacji przekazanych przed jej zawarciem, a nie samo pismo konsumenta. Jak zebrać papiery, opisujemy w artykule o dokumentach do oświadczenia o SKD. Jeżeli chcesz, żeby adwokat sprawdził, czy Twoja umowa spełnia te warunki, skontaktuj się z kancelarią.

Sankcja kredytu darmowego przysługuje więc konsumentowi, którego umowa podlega ustawie, zawiera choć jedno naruszenie z art. 45 ust. 1 i nie została wykonana wcześniej niż rok przed złożeniem oświadczenia. Przy spłaconym kredycie największe znaczenie ma data, bo po roku uprawnienie wygasa.